چند لحظه گذشت و منتظر بود تا پیشخدمت برای دادن منو سراغش بره اما خبری نشد.

مرده که حسابی گرسنه و عصبانی شده بود همچنان منتظر بود.اما انگار هیشکی تو رستوران اون و نمیدید چون اصلا سراغش هم نمیرفتن.

تا اینکه با تعجب دید یکی که خیلی بعد از اون اومده بود سینی غذا به دست اومد و میز بغلی مرده نشست.

اون که دیگه واقعا شاکی شده بود رو به مرده کرد و گفت رو چه حسابی تو که خیلی بعد از من وارد رستوران شدی جلوتر از من غذا گرفتی؟

تازه وارد که فهمیده بود طرف از مرحله پرته بهش گفت عزیز دلم اینجا سلف سرویسه خودت باید بری غذا بکشی و پولش و حساب کنی و اینجا نوش جان کنی!!!

حالا این قضیه شده حکایت خیلی از ما ها

یه گوشه کز کردیم و حتی حاضر نیستیم سرمون و بالا کنیم ببینیم دور و برمون چه خبره فقط هم بلدیم غر بزنیم و انرژی منفی از خودمون ساطع کنیم!!!

اونوقت انتظار داریم هر چی شانس و خوشبختیه مستقیم بیاد سمت ما

مخصوصا تو این دوره زمونه که یه لحظه غفلت یه عمر پشیمونیه مطمئنا بهتره از لحظه های جوونیمون استفاده کنیم و منتظر نباشیم یه روز یه جایی شانس بیاد در خونمون و بزنه....